Adwent – czas szczególnie ważny dla chrześcijan, bezpośrednio poprzedzający Święta Bożego Narodzenia. To również okres duchowego przygotowania do upamiętnienia narodzin Jezusa Chrystusa, w którym jednym z najważniejszych zadań jest pojednanie się z Bogiem i ludźmi.



 

W  tym roku Adwent rozpoczyna się 27 listopada i potrwa do Wigilii Bożego Narodzenia, czyli do 24 grudnia. Składa się z czterech niedziel adwentowych, a pierwsza z nich rozpoczyna w kościele chrześcijańskim rok liturgiczny. Słowo adwent pochodzi z języka łacińskiego „adventus” i oznacza przyjście. 

Czterotygodniowy okres Adwentu to czas radosnego oczekiwania, który obfituje w zwyczaje i symbole. Jest podobny do całego ludzkiego życia, które jest oczekiwaniem na pełne spotkanie z Bogiem. Wspomniał  o tym papież Franciszek , że „okres Adwentu poprzez różne symbole przygotowuje nas do celebrowania tajemnicy Wcielenia Syna Bożego i przypomina nam, że życie ludzkie jest ciągłym oczekiwaniem”. Ojciec Święty podkreślił również, że „nasze życie staje się piękne i szczęśliwe, gdy czekamy na kogoś drogiego i ważnego dla nas”. Dodał, by czas Adwentu pomógł nam „przekształcić nadzieję w pewność, że Ten, na którego czekamy, kocha nas i nigdy nas nie opuszcza.”

Jednym z najbardziej charakterystycznych zwyczajów adwentowych są Roraty. Jest to msza święta sprawowana ku czci Najświętszej Maryi Panny, zwykle bardzo wcześnie rano. Wierni, często w ciemnościach przenikniętych jedynie blaskiem trzymanych w ręku świec lub lampionów, oczekują narodzin Zbawiciela. Z Roratami związany jest zwyczaj zapalania specjalnej świecy – roratki, która symbolizuje Maryję i jest zapowiedzią przyjścia na świat Chrystusa. Ważnym symbolem jest również wieniec z czterema świecami oznaczającymi cztery niedziele Adwentu. Zapalanie świec oznacza czuwanie i gotowość na przyjście Chrystusa. Wiąże się to ze słowami Chrystusa, który określał siebie mianem „światłości świata”. Pierwsza świeca zapalana w pierwszą niedzielę Adwentu to Świeca Nadziei, symbolizująca proroków, którzy zapowiedzieli przyjście Mesjasza. W drugą niedzielę Adwentu zapalana jest Świeca Pokoju na pamiątkę miejsca, w którym narodził się Zbawiciel. Z kolei w trzecią niedzielę, która nosi nazwę „Gaudete” („Radujcie się”), zapalana jest Świeca Radości. Ma przypominać pasterzy, którzy jako pierwsi ujrzeli Jezusa i ogłosili światu „radosną nowinę”. W ostatnią – czwartą niedzielę Adwentu zapalana jest Świeca Miłości, symbolizująca aniołów, którzy objawili się pasterzom w grocie betlejemskiej i ogłosili im narodziny Dzieciątka Jezus. Każda kolejna zapalona świeca – tak, jak każda niedziela Adwentu – przybliża wiernych do narodzin Zbawiciela. 

 

.